„Larwy” w reżyserii Pameli Leończyk to druga – po głośnych Heksach – teatralna adaptacja tekstu Agnieszki Szpili, jednej z najbardziej wyrazistych i bezkompromisowych postaci współczesnej polskiej literatury.

Szpila pisze z perspektywy kobiet, których seksualność przestaje być prywatna. Jej język – bliski postpornograficznej wrażliwości – rozsadza granice tego, co uznaje się za dopuszczalne, przywracając kobiecemu ciału dzikość. Taki jest też spektakl oparty na jej opowiadaniu. 

Bohaterkami „Larw”, są samotne matki które trafiają do Kokonu – instytucji, która pod pozorem opieki przejmuje kontrolę nad ich życiem. Zależne ekonomicznie, nadzorowane instytucjonalnie i poddawane presji społecznej oraz religijnej, pracują przy hodowli jedwabników. Pod wpływem kontaktu z larwami i wydzielanymi przez nie feromonami, ciała kobiet zaczynają się zmieniać – stają się podatne na przyjemność i nienasycone.  

To, co miało być systemem nadzoru, zaczyna się rozkładać od środka.  

„Larwy” wyreżyserowane przez Pamelę Leończyk, łączą teatr dramatyczny, taniec, post-operę i muzykę elektroniczną w zmysłową, intensywną formę, w której centrum stanowi kobiece ciało. To opowieść o przekraczaniu granic – norm, wstydu, wolności i podporządkowania – oraz o przemianie, która może wymknąć się spod kontroli. 

Duża Scena (Teatr Łaźnia Nowa)
Kraków