Czy ocean może przechowywać ślady ludzi, ich historii, przemocy i cierpienia? „Perłowy guzik” („El botón de nácar”) Patricio Guzmána to filmowy esej o pamięci wody. Chilijski reżyser prowadzi nas przez Patagonię – krainę fiordów, wysp, lodowców i oceanu – tworząc opowieść, w której natura przestaje być jedynie krajobrazem, a woda staje się żywym archiwum.

Guzmán splata historię rdzennych mieszkańców Patagonii, których świat został niemal unicestwiony w wyniku kolonizacji, z historią więźniów politycznych zamordowanych podczas dyktatury Augusto Pinocheta. Dokument, historia, kosmologia, natura i polityka łączą się w opowieść o relacji człowieka z krajobrazem i pamięci zapisanej w miejscach.